Goolse Witches: Een modern sprookje



Alice maakt zich op zaterdagavond klaar voor de Foute Party in de Koepelhal. Dat gaat redelijk snel. Ze heeft een drukke dag gehad en ze slaapt tegenwoordig maar een paar uur per nacht. Het klaarmaken voor een feestje met haar collega heksen vindt dus met name plaats op de bank in de tuin in de late middag zon. Beetje uitrusten.

Alice weet dat in haar huidige staat van zijn een feestje leuk, maar ook heel vermoeiend gaat zijn. Veel mensen, veel prikkels, haar lieve vriendinnen om haar heen met allemaal hun eigen verhaal en harde muziek. Best veel voor de hoog sensitieve Alice. Daarnaast heeft Alice het sterke voorgevoel dat ook de boze heks vanavond op het feest gaat verschijnen en als dat zo is zal ze voldoende scherp moeten zijn om uit haar energie te blijven. De boze heks is hartstikke gek en beschadigd. En Alice heeft haar in de afgelopen weken bang gemaakt. En Alice is bang voor haar.
Op een manier waarop alleen een moeder bang kan zijn.

De boze heks is niet slecht, zelfs zij is met een goed hart geboren. Maar het leven was haar niet goed gezind en haar hersenen zitten ook niet helemaal lekker in elkaar gebakken. Er was een tijd dat Alice dacht dat de boze heks een zielsverwant was. De vergissing van haar leven.
Ook Alice maakt wel eens een inschattingsfout.

Alice gaat vanavond sinds lang weer eens op pad met The Witches. In het echte leven een groep gezellige vrouwelijke leeftijdsgenoten met als credo: agge nie maauwt, kunde meej ons mee. Omdat Alice ooit als klein meisje droomde van een leven op de musicalplanken, neemt ze in deze club soms de rol van Opperheks. En de andere dames zijn pro genoeg om haar haar gang te laten gaan en het spelletje mee te spelen.

The Witches spelen hun rol altijd goed. Maar Alice weet dat ze niet goed genoeg zijn om vanavond hun rol volledig in te voelen en op te voeren. Ze bereidt zich dus slapend voor op wat de avond brengen gaat. Ze zal zich een ware opperheks moeten tonen vanavond. Het is volle maan, dus ze vertrouwt……………

Het is gezellig, tuurlijk is het gezellig. Er is zelfs een kennismaking met Mario (van het spelletje) en samen gaan ze op zoek naar iemand in de Koepelhal die kan vertellen hoe die prinses heet. Die vinden ze en de rest van de avond is Alice Peach. Met een heksenmuts op en een t shirt met de tekst Goet Faud. Het chakra sjaaltje hangt aan haar Buddha handtas.

Er is ook een gesprek met iemand die wil weten of het een regenboog sjaal is of iets anders. Hij vertelt Alice kort over zijn eigen burn-out en ze geven elkaar een knuffel en gaan weer door met feesten. Alles gaat goed.

De boze heks is er inderdaad. Eén van de collega heksen wees haar er op en Alice heeft de boodschap begrepen. Helaas de boze heks niet. En de collega heksen zijn zó goed en ze zijn er zo dichtbij. Maar Alice weet dat ze er vanavond, als puntje bij paaltje komt, alleen voor staat.

Het gaat lang goed. De sfeer is top. Alice rookt veel, doet ze altijd. En het detoxen leidt er toe dat ze heel veel moet plassen. Paar flesjes water combineren met biertjes helpt ook. En niemand vindt het dus gek dat Alice heel de avond op en neer loopt van de zaal naar het (relatief rustige) toilet en de rookzone. Regelmatig even er uit stappen help haar enorm en Alice is zelfs gewoon trots op zichzelf omdat ze steeds beter doorheeft hoe het vóór haar kan werken, dat hoog sensitieve gedoe. Het heeft lang genoeg tegen haar gewerkt. Alice heeft haar valkuilen allemaal tot op de bodem gezien en beleefd. Tenminste………… ze hoopt dat ze ze allemaal heeft gehad. Met valkuilen weet je het maar nooit. Daar kun je zo weer inflikkeren.

Na de laatste sigaret in de Koepelhal loopt Alice terug de zaal in. Om meteen te zien dat de boze heks de keuze heeft gemaakt om de energie van Alice te gaan verknallen. Ze staat inmiddels op een kleine meter afstand van The Witches.

Alice doet een poging bij haar stille kracht. Die zegt: ‘Nee, Alice, vanavond niet, het is té gezellig, laat het los’.

Alice gaat biertjes halen, komt terug en probeert het nog een keer. Bij de meest getalenteerde dit keer. Deze is zó goed dat ze binnen het clubje en samen met een ander en Alice een vrouwelijke drie-eenheid vormt. Sisters, not by blood, by heart.

Helaas. Toptalentje is goed, maar ze is ook moe. En ze heeft al best wat biertjes op. Deze combinatie van een en ander maken dat ze het nét niet bijbeent nu. Pech voor Alice.
 
Alice gaat een paar meter naar voor staan. Even er uit. In de zaal wel, maar deruit kan nu niet. Dan moet ze langs de boze heks en dat is nu onmogelijk zonder ongelukken. Na een minuut of wat draait ze zich weer om. Keert terug naar haar Witches. Daar ist nog hetzelfde. Ze hebben inmiddels wel door dat er iets gaande is. Maar ze staan een beetje vervreemd te overleggen in een volle zaal waar Wake me up van Wham door de speakers schalt. Alice weet dat dit gevaarlijk is. Ze moet weg, naar huis. Naar haar eigen reddende Engel en haar kindjes.

Heeft iemand het gezien? Vast.
Heeft iemand op dat moment kunnen doorgronden wat voor gevaarlijke energie er door de Koepelhal ging? Alice weet ‘t. En misschien dn Duvel, die was er namelijk ook.

Alice loopt langs de boze heks. Knijpt in haar arm en roept: ‘vuile gek, vuile dief’.

Tja, zelfs Alice heeft niet altijd scherpe teksten paraat……..

Ze belt haar reddende Engel, die komt. Natuurlijk komt die.

En ze leefden nog lang en gelukkig.


 
Einde