Yoga

De definities van yoga laten een wat vaag en zweverig beeld zien. Samengevat zou yoga een uit India afkomstig streven zijn om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken. Of bijvoorbeeld een betere ademhalingstechniek aan te leren. Of yoga is Zelfrealisatie. De persoonlijke ziel moet terug één worden met de kosmische ziel.

 

Yoga laat zich, aldus de woordenboeken en encyclopedieën in verschillende woorden omschrijven als datgene dat verbindt of verenigt (gelijk een juk), namelijk het individu met het universum, de mens met zijn hogere of ware natuur, de lagere met de hogere energieën in de mens, de mens met het goddelijke enzovoorts.
En yoga is een proces van Bewustwording, waarbij de technieken niet als doel maar als middel worden. Niet het resultaat, maar de beleving en de ervaring het belangrijkst is.

 

En zo kwam ik zelf ooit in aanraking met yoga. Ik wilde een manier hebben om een beetje comfortabel te kunnen bevallen van ons eerste kindje. Ik ben 15 jaar geleden dus begonnen met zwangerschapsyoga, zonder het doel ‘verlicht’, ‘bewust’ of ‘kosmisch’ te geraken. Ik wilde simpelweg geen horrorbevalling.
En dat is gelukt, twee keer. Ik heb twee prachtige kinderen op de wereld gezet, zonder schade, zonder inspanning en zonder horror verhalen. Wat ik 15 jaar later weet is dat dat helemaal niks met yoga te maken had.

 

Mijn ego is simpelweg zo groot en sterk ontwikkeld dat ik op pure wilskracht álles voor elkaar kan krijgen wat ik maar wil. Ik kan keihard werken, ik kan me optimaal focussen, alles en iedereen buiten sluiten. Ik heb bij mijn geboorte misschien wel een soort mannelijk gen meegekregen en dat betekent dat ik simpelweg een taak kan uitvoeren met de onderliggende gedachte ‘the lady has to do, what the lady has to do’. En dan doe ik het, punt.

 

Ik ben 15 jaar verder. Ik heb in mijn coachopleidingen uitgebreid kennis gemaakt met dat enorme ego van me en soms vervulde die kennismaking me met trots. Vaker keek ik vol afschuw in de spiegel. Grote ego’s zijn niet altijd fijn in de omgang en op het moment dat je dát bij jezelf ziet, kun je het niet níet meer zien. En dan kan het zo zijn dat je heel gelukkig getrouwd bent, twee prachtige kinderen hebt, succesvol bent in je werk en een groot sociaal netwerk hebt. Maar in de spiegel kijken en alleen maar een hekel aan je eigen ego kunnen hebben is niet heel fijn.
Samengevat heeft de kennismaking met mijn reuze ego geleid tot een enorme, verschrikkelijke nachtmerrie van bijna een jaar die burn out heet.

 

Nog onwetend over wat me met die burnout allemaal te wachten stond heb ik de afgelopen 15 jaren mijn yogapad vervolgd. Ik had veel last van mijn rug, mijn bekken, mijn nek, mijn schouders. En yoga zorgde soms voor enige verlichting, dus volgde ik de afgelopen 15 jaren bijna continue yogales. Het voelde simpelweg goed voor mijn lijf.

 

Op een bijna impulsieve ingeving meldde ik me in 2015 aan voor een opleiding tot Yogadocent. Ik kwam bij YogaCentrum Tilburg in een wereld terecht die ik niet kende. Rust, vegetarisch eten, thee drinken en filosofie. En veel yoga natuurlijk. Ik ervaarde de pijn van loslaten letterlijk. Als je zó intensief yoga beoefent, gebeurt er van alles in je lijf. En alles wat vast zat in mijn rug, nek en schouders kwam los. Ik heb nog nooit in mijn hele leven zo’n verschrikkelijke spierpijn gehad als tijdens de yoga opleiding.
De grootste eye opener kwam toen mijn man op een dag achter mij liep en zei “Judith, je heupen bewegen’. In mijn familie komen veel heupproblemen voor en artrose op de heupen op jonge leeftijd. Mijn heupen hebben nooit vrouwelijk bewogen, ze zaten altijd op slot. Ik heb dus een niet zo heel charmant loopje als vrouw.
Niet alleen mijn heupen zaten op slot, mijn hele ziel zat op slot. Binnen de yogafilosofie is dat heel helder te verklaren. Het voert te ver om het hier uitgebreid uit te leggen, maar de fysieke ervaring van het openen van mijn heupgebied, heeft mijn hele wezen opengezet. Ik was me daarvan niet bewust, dus ik ben me niet bewust geweest van de kwetsbaarheid die ik hiermee opliep.
Of misschien was ik me onbewust toch bewust van wat er gebeurde. Nét voor de diplomering stopte ik net zo abrupt met de opleiding tot yoga docent als dat ik was begonnen.

 

Begin 2017 aanvaardde ik een nieuwe uitdaging op mijn werk. Uitbreiding van mijn takenpakket, meer verantwoordelijkheden, langere werkdagen. Mijn ego werd gestreeld en I liked it. Vol trots en met hernieuwde energie verliet ik het yogapad en liep ik weer terug naar mijn sterke, krachtige ego. Met de kwetsbaarheid van mijn yogapad nog in me. Maar dat wist ik niet.

 

Op 2 november 2017 viel ik om. Ik was in overleg met Yoga Centrum Tilburg om alsnog mijn diploma te halen. Ik hoefde namelijk niet veel meer te doen, alleen examen. Op mijn werk ging het goed en ik was succesvoller dan ooit. Een paar dagen voordat ik daadwerkelijk omviel ben ik gaan wandelen met mijn twee beste vriendinnen. Na die wandeling heb ik een mail gestuurd naar het Yoga Centrum om te melden dat ik tóch niet voor het diploma ging. Het was zondagavond, ik was de wanhoop nabij. Mijn lijf was één grote vermoeide blok beton. Maandag, dinsdag en woensdag in die week heb ik overleefd. Op donderdag 2 november 2017 viel ik om en ik schrijf dit verhaal op
29 oktober 2018 in Italië. Ik zit alleen in een casa ergens achter op een erf. Hersteld, volledig hersteld en in de wetenschap dat ik nooit meer ga omvallen. En eind dit jaar ga ik alsnog dat diploma halen!

 

Yoga is niet de reden van mijn burnout geweest en ook de oplossing lag niet persé bij yoga. Wel geeft het rustig werken met mijn lijf én mediteren me de rust en ruimte die ik nodig heb om mijn ego af en toe te laten wat het is. Alleen mijn lijf op een matje, ingewikkelder is het niet.
Yogales geven is voor mij, naast mijn coachpraktijk, een andere manier om mensen met zichzelf aan de slag te laten zijn. Even geen gepeins, lastige vragen en nog moeilijkere antwoorden. Luisteren naar je lichaam en accepteren wat er is.

 

Vanaf januari 2019 ga ik op donderdagavond les geven in de Wildacker in Goirle. Op www.ypsilix.nl lees je hoe je je kunt aanmelden voor een proefles of voor een heel kwartaal.